“Ej, Đurđevdan je,
A ja nisam s onom koju volim.”
Bjelo Dugme – Đurđevdan
Просто един празник, един ден,
който така и никога не възприех,
със страшна сила идва днес при мен…
от теб ми връща спомени, сълзи,
напомня празнината, безсмислието…
усилията… времето, които ми взе ти.
Един ден, някъде там, на някоя поляна,
любов ще срещнеш и по традиция
ще я вземеш и света ще видите двама!
По една свещ ще паля всяка година
за теб и мен… И всеки Гергьовден
ще ми напомня как ти от мен си замина!
Ех, Гергьовден е…
А аз не съм с този, когото обичам!
Thjesht një fest, thjesht një ditë sot.
Fest që asnjëherë nuk e pranova,
vjen tek unë, jashtëzakonisht i fortë…
më sjell lotë dhe kujtime nga ti,
kujton boshllëkun, pakuptimësinë…
përpjekjët… koha qe m’i mori ti.
Një ditë, diku atje, në ndonjë lëndinë,
do të takosh dashurinë dhe sipas traditës
do ta marrësh, prej botës të bëni udhetim.
Dhe unë çdo vitë do të ndez një qiri
për mua dhe ty… Çdo Dita e Shën Gjergjit
do të më kujtojë sesi më largove ti!
Eh… Është Dita e Shën Gjergjit…
Por unë jam pa atë, qe e dua!