MALL
Ca pika shiu ranë mbi qelq.
Për ty unë befas ndjeva mall.
Jetojmë të dy në një qytet,
Dhe rrallë shihemi, sa rrallë.
Edhe m’u duk pak e çuditshme
Si erdh kjo vjeshtë, ky mëngjes.
Qiejt e ngrysur pa lejlekë
Dhe shirat pa ylberë në mes.
Dhe thënia e vjetër e Heraklitit
Seç m’u kujtua sot për dreq :
“Të zgjuarit janë bashkë në botë,
Kurse të fjeturit janë veç.”
Në ç’ëndërr kemi rënë kaq keq,
Që dot s’po zgjohemi ne vallë ?…
Ca pika shiu ranë mbi qelq
Dhe unë për ty seç ndjeva mall.
Копнеж
Капка дъжд прозорецът ми мие.
И за теб аз внезапно закопнях.
В един град с теб живеем ние,
а рядко виждаме се, рядко – осъзнах.
И струва ми се някак чудно
как дойде тази есен и сутринта.
Щъркели няма в небето сиво, мудно
и дъждовете останаха без дъга.
И на Херакъл мисълта вече остаря,
но днес ума ми като дявол присвои:
„Мъдрите са заедно в света,
докато спящите са си сами.“
В какъв ли сън попаднахме за беда,
че въобще не се събуждаме, нали?
Капки дъжд мият моите стъкла,
и копнеж по теб внезапно ме плени.